combustio

1.1

احتراقiḥtirāq

n. ḥrqcombustion; scorching (of crops); burning, being burnt (n.) (also astrol.)
  1. Albu. Intro. JS 261, 1663: Mercurius vero quia est in sexto circulo estque brevis corde prope Solem et multe retrogradationis et combuxtionis et occultationis, assimilaturque in multitudine combuxtionis sue ac retrogradationis

  2. Albu. Intro. JS 288, 564: Et pre ceteris planetis gravius impedit Lunam et Venerem per combustionem , quia sunt frigide humide

  3. Albu. Coni. tr. I, li. 399: et erunt flagella eorum tempore destructionis domini eiusdem signi per combustionem vel cetera

  4. Albu. Coni. tr. V, li. 920: et erit annus aridus siccus, cum vehementia frigoris destruentis herbas et plantas et arbores, et paucitatem herbarum et combustionem messium

    Yama.: وتكون السنة مجدبة يابسة مع شدّة البرد المهلك للعشب والنبات والثمار وقلّة الربيع واحتراق الزروع

  5. Alcab. diff. III, li. 35: Et dum incipit intrare radios, dicitur incepisse comburi vel incedisse in combustionem

  6. Avic. Met. 503, 17: sed saepius est quia plura ex individuis specierum sunt remota a combustione

    Marm. 345, 5: فى كنف السلامة من الاحتراق

  7. Avic. Gen. 143, 22: etiam in hieme est cruditas, in perpetuitate autem aestatis est combustio

  8. Avic. Qual. 9, 23: per hoc quod observat aliam condicionem quae est combustio et amaritudo

    Qass. 205, 13: شرط الاحتراق والمرارة

  9. Avic. Qual. 36, 2: Capitulum de maturatione et cruditate et de putrefactione et combustione

  1. 2 Albu. Intro. JS
  2. 7 Albu. Coni.
  3. 1 Alcab.
  4. 1 Avic. Met.
  5. 1 Avic. Gen.
  6. 3 Avic. Qual.
1.2

إحراقiḥrāq

n. ḥrqcombustion, burning (s.th.)
  1. Albu. Intro. JS 33, 1170: Quia efficiuntur ex proprietate et motu eius naturali in rebus sibi coniunctis per naturam conversiones naturales, i.e. combustio

  2. Albu. Intro. JS 33, 1170: Ignis ergo est causa combustionis rerum que comburuntur per eum

  3. Albu. Coni. tr. VI, li. 984: et mortem cadere in homines et combustionem plurium regionum Arabum

  4. Avic. An. vol. I 35, 24: sicut corpus quod est ita aptum ut proveniat ex eo combustio

    Rahm. 15, 5: مثل كون الجسم بحيث يصدر عنه الإحراق

  5. Avic. Gen. 40, 29: si dicatur quod ignis parvus in quantitate operatur calefactionem et combustionem

  6. Avic. Qual. 40, 84: non erit putrefactio, sed erit combustio vel desiccatio

  7. Avic. Qual. 41, 16: si caliditas fuerit fortis, fit putrefactio et si fuerit fortior ista, erit desiccatio vel combustio

  1. 1 Albu. Intro. JS
  2. 1 Albu. Coni.
  3. 1 Avic. An.
  4. 1 Avic. Gen.
  5. 2 Avic. Qual.
1.3

حريقḥarīq

n. ḥrqfire, conflagration
  1. Albu. Coni. tr. II, li. 824: cum multitudine ventorum et fulgorum et nubili et combustionis et paucitate plantarum

  2. Albu. Coni. tr. VI, li. 982: significat illud cadere nimiam combustionem in plures regiones

  3. Aris. Anim. III 763b1: in tempore in quo fuit combustio in regione Labrioz tulerunt quidam homines multos halzon ad loca quae erant in ripa maris in regione Arvi et dimiserunt ipsa illic

    Brug.: فى الزمان الذى كان فيه الحريق

  1. 23 Albu. Coni.
  2. 1 Aris. Anim. III
1.4

حرقḥarq

n. ḥrqburning (n.)
  1. Albu. Intro. JS 259, 1573: de eo scilicet ad quod perveniunt esse hominis mortui ex sepultura vel extractione a sepultura, aut suspensione vel combustione

    Lemay 410, 977: مِمَّا يصير إليه حالات الإنسان المَيِّت من الدفن ... أو الحرق

  2. Albu. Coni. tr. IV, li. 22: et interfectione et lite et combustione cum igne

  1. 1 Albu. Intro. JS
  2. 1 Albu. Coni.
1.5

إحراق واحتراقiḥrāq wa-ḥtirāq

n. + n. ḥrq ḥrqburning (s.th.) and being burnt (n.)
  1. Avic. Met. 503, 13: fuit ideo necesse ut intentio prodesset ad essendum haec duo ex quibus provenirent nocumenta combustionis ; combustio enim est sicut cum ignis comburit membrum alicuius hominis religiosi

    Marm. 345, 2: لم يكن بد من أن يكون الغرض النافع فى وجود هذين يستتبع آفات تعرض من الإحراق والاحتراق

  1. 1 Avic. Met.

Submit Feedback

Your Name: (optional)
Your E-Mail: (optional)

Please specify the part of the lemma you wish to submit a contribution for:

Your feedback: