destructio

1.1

بطلانbuṭlān

n. bṭl – falseness, falsity, absurdity; destruction, annulment; ceasing (n.); degeneration (zool.)
  1. Albu. Coni. tr. III, li. 56: Et quando coniungitur ei [ sc. Saturni ] Sol, significat illud destructionem mali et privationem falsitatis et fraudis

  2. Albu. Coni. tr. VIII, li. 285: et forsitan erit malum completum, cum destructione maioris partis rerum bonarum

  3. Avic. Log. 9rb12: sed cum augetur distrahitur id quod prius habebat esse, in cuius destructione est destructio eius quod prius constituerat

    Madk. 81, 8: بل إذا ازدادت فقد بطل الموجود أولا، وفى بطلانه بطلان المقوم

  4. Avic. An. vol. I 49, 96: Quamvis alias iam ostendimus destructionem sententiae eorum de principio

  5. Avic. An. vol. II 107, 67: huius autem destructio manifesta est ex principiis praepositis in naturalibus

    Rahm. 224, 13: وهذا ظاهر البطلان بالأصول المتقرّرة فى الطبيعيات

  6. Avic. Met. 9, 53: Monstrata est igitur destructio illius opinionis

  7. Avic. Met. 41, 84: tunc erit tibi certa destructio sententiae illius qui dicit quod …

    Marm. 28, 19: يتضح لك بطلان قول من يقول: …

  8. Aris. Anim. III 768b9: Et si destructio fuerit maior movebitur motus ad remotiorem

    Brug.: واذا كان ذلك البطلان اكثر انتقلت الحركة الى الابعد

  9. Aver. MC Gen. 157ra9: Et iam declaratum est ex hoc sermone destructio sue demonstrationis super magnitudines esse indivisibiles

    Eich. 17, 1: وإذ قد تبيّن من هذا القول بطلان ما استدلّوا به على وجود أعظام غير منقسمة

  10. Alhaz. Opt. 8, 36: Destructio ergo sensus visus est apud corruptionem glacialis cum salute tunicarum antecedentium illum

    Sabra I 85b, 25: فبطلان الإحساس عند فساد الجليدية مع سلامة بقية الطبقات المتقدمة لها

  1. 2 Albu. Coni.
  2. 1 Avic. Log.
  3. 7 Avic. An.
  4. 10 Avic. Met.
  5. 1 Aris. Anim. III
  6. 1 Aver. MC Gen.
  7. 1 Alhaz. Opt.
1.2

إبطالibṭāl

n. bṭl – refutation, refuting; destruction, suppressing
  1. Avic. An. vol. I 212, 30: Capitulum de diversitate sententiarum de visu et destructione pravarum sententiarum

  2. Avic. Met. 74, 90: Iam autem locuti sumus de destructione huius probationibus naturalibus

    Marm. 52, 5: وقد تكلمنا على إبطال هذا بالبيانات الطبيعية

  3. Avic. Met. 125, 35: incisione enim eius fit destructio formae superficiei unius quae erat in effectu

    Marm. 86, 12: وفى القطع إبطال صورة السطح الواحدة التى بالفعل

  4. Avic. Gen. 70, 1: Capitulum de destructione cuiusdam novae opinionis in mixtione elementorum

  5. Avic. Gen. 72, 56: destructio formae terrestreitatis esset post privationem igneitatis

    Qass. 135, 10: فيكون إبطالها الصورة الأرضية بعد عدم النارية

  1. 1 Avic. An.
  2. 3 Avic. Met.
  3. 2 Avic. Gen.
1.3

تحليل وبطلانtaḥlīl wa-buṭlān

n. + n. ḥll bṭl – dissolution and ceasing
  1. Aris. Anim. III 768b15: Et causa destructionis motuum est quoniam illud quod operatur patitur etiam ab agente

    Brug.: وعلّة تحليل الحركات وبطلانها من قبل ان الذى يفعل يلقى ايضا من المفعول به

  1. 1 Aris. Anim. III
1.4

بطلbaṭala

v. bṭl – to be annulled, to be destroyed
  1. Avic. Met. 140, 25: multitudo autem non destruitur per se destructione prima, sed primo accidit suis unitatibus destructio

    Marm. 96, 14: ولا تبطل الكثرة البتة لذاتها بطلانا أوليا، بل يعرض لوحداتها أولا أن تبطل

  1. 1 s.v. abṭala Avic. Met.

يعرض لوحداتها أولا أن تبطل – primo accidit suis unitatibus destructioAvic. Met. 96 / 140

2.1

فسادfasād

n. fsd – corruption, passing away, destruction; falsity
  1. Albu. Intro. JS 75, 333: quia omnis effectus et destructio que accidunt in hoc mundo qui est infra circulum lune accidit per significationes corporum superiorum

  2. Albu. Intro. JS 184, 315: qui [ sc. Saturnus ] est deterior planetis circuli et magis significans destructionem

    Lemay 314, 178: الذي هو [sc. زحل] أنحس كواكب الفلك وأدلّها على الفساد

  3. Albu. Coni. tr. I, li. 54: quia fines rerum significant solutionem earum initii post perfectionem earum et destructionem nexus earum atque ordinis

  4. Albu. Coni. tr. V, li. 502, version c, see fn. 30: significat vilitatem graduum sapientum et destructionem regum

    Yama.: دلّ على اتّضاع منازل العلماء وفساد السلاطين

  5. Alcab. diff. III, li. 130: Ex infortunio vero planetarum et destructione eorum est ut sint in coniunctione malorum

  6. Avic. An. vol. I 57, 3: postea declarabimus destructionem suae dictionis

  7. Avic. An. vol. II 114, 56: tunc destructo uno illorum [ sc. corpore aut anima ] , destruetur relatio quae accidit alteri et non destruetur ad destructionem alterius

    Rahm. 228, 2: فإن فسد أحدهما [sc. الجوهرين] بطل العارض الآخر من الإضافة ولم تفسد الذات بفساده

  8. Avic. Met. 265, 58: sed destruetur alietas et eius [ sc. huius signati ] diversitas ad alia secundum quod diversum est ab aliis absque destructione singularis

  9. Avic. Met. 479, 4: iam autem prohibuimus hoc antea et ostendimus destructionem eius

    Marm. 328, 10: وقد منعنا هذا قبل وبينا فساده

  1. 4 also s.v. effectus Albu. Intro. JS
  2. 68 et passim, also s.v. ittiḍāʿ Albu. Coni.
  3. 1 Alcab.
  4. 8 Avic. An.
  5. 5 Avic. Met.
2.2

إفسادifsād

n. fsd – damage; evil behaviour
  1. Albu. Coni. tr. II, li. 267: significat quod in eum facient insultum milites et fortitudinem destructionis eorum et deridebunt eum

    Yama.: دلّ على وثوب الجند عليه وشدّة إفسادهم وعبثهم عليه

  2. Albu. Coni. tr. IV, li. 184, version c, see fn. 26: Et significat multitudinem annone et messium et impedimentum pascuorum propter destructionem nivium

    Yama.: ويدلّ على كثرة الطعام والزروع وفساد المراعي لسبب إفساد الثلج لذلك

  1. 4 Albu. Coni.
3.

نقضnaqḍ

n. nqḍ – refutation, refuting
  1. Alcab. diff. I, li. 11: et in libro meo quem edidi in confirmatione magisterii iudiciorum astrorum et in destructione epistule Aisse Benhali in annullatione eius

    Yama.: وفي كتابي في إثبات صناعة أحكام النجوم ونقض رسالة عليّ بن عيسى في إبطالها

  2. Avic. Met. 161, 21: Hoc autem quod dicimus non est nisi destructio rationis adversarii

    Marm. 110, 7: فهذا الذى قلناه إنما هو نقض حجة المحتج

  3. Avic. Qual. 76, 13: Et iam accessimus ad finem in destructione opinionis occultationis in loco suo

    Qass. 254, 4: ومذهب الكمون فقد بالغنا فى نقضه فى موضعه

  1. 1 Alcab.
  2. 1 Avic. Met.
  3. 1 Avic. Qual.
4.1

خرابḫarāb

n. ḫrb – ruin, desolation
  1. Albu. Intro. JS 161, 900: significat [ sc. Saturnus ] amissionem substantie et destructionem hereditatum

    Lemay 262, 492: فانَّه [sc. زحل] يدلّ على تلف المال وخراب العقار

  2. Albu. Coni. tr. III, li. 82: significat illud … destructionem villarum et civitatum

  3. Albu. Coni. tr. VII, li. 143: significat illud multas mutationes et itinera et destructionem regionum et civitatum in pluribus climatibus in anno quarto

  1. 1 s.v. ḫarb Albu. Intro. JS
  2. 36 Albu. Coni.
4.2

إخرابiḫrāb

n. ḫrb – devastating, leaving in a state of ruin (a country) (n.)
  1. Albu. Coni. tr. VI, li. 262: significat illud cives Indie facere bellum contra cives Romanorum et destructionem regionis eorum

    Yama.: دلّ ذلك على محاربة أهل الهند لأهل الروم وإخرابهم لبلدانهم

  1. 1 Albu. Coni.
5.

استحالةistiḥāla

n. ḥwl – impossibility, absurdity
  1. Avic. Met. 428, 88: sed tu iam nosti destructionem huius et adhuc scies

    Marm. 295, 1: فكأنك قد علمت استحالة هذا وستعلم

  2. Avic. Met. 493, 2: Nos autem iam ostendimus destructionem huius

  3. Alpet. ch. 18 §17: et iam explanabitur destructio in essendo ecentricum in celo, sicut premisimus et diximus

    Gold. 89r, 16: وقد تبين استحالة كون فلك خارج المركز فى السماء بما تقدمنا فقلناه

  1. 2 Avic. Met.
  2. 1 Alpet.
6.

هلاكhalāk

n. hlk – death
  1. Albu. Coni. tr. V, li. 885: cum eo quod cadent multe egritudines … et destructio puerorum

  2. Albu. Coni. tr. VI, li. 1048: significat illud guerram fore in terra Almauzal et destructionem plurium eorum

    Yama.: دلّ ذلك على كون الفتنة بأرض الموصل وهلاك أكثرهم

  1. 15 Albu. Coni.
7.1

قطعqaṭʿ

n. qṭʿ – cutting off (sc. life) (n.)
  1. Albu. Coni. tr. II, li. 393, version c, see fn. 6: Quod si evaserit , alia revolvebitur revolutio, et iudicabitur super ipsam destructio cum pervenerit revolutio ad infortunarum quadraturam

    Yama.: فإن سلم فليدر دورا آخر وليحكم عليه بالقطع إذا انتهى الدور إلى تربيع النحوس

  2. Albu. Coni. tr. II, li. 517, version c, see fn. 11: Si autem impedimentum fuerit ab eis ambobus, iudicatur destructio

  1. 5 Albu. Coni.
7.2

انقطاعinqiṭāʿ

n. qṭʿ – interruption
  1. Alhaz. Opt. 8, 39: Et destructio sensus apud destructionem diaphanitatis, quae est inter glacialem et superficiem visus per corpus densum non translucens

    Sabra I 85b, 2: وبطلان الإحساس عند انقطاع الشفيف الذي بين الجليدية وبين سطح البصر بالجسم الكثيف

  2. Alhaz. Opt. 8, 43: Et destructio sensus apud destructionem linearum, quae sunt inter glacialem et superficiem visus

    Sabra I 86a, 6: وبطلان الإحساس عند انقطاع السمت المستقيم الذي بين الجليدية وبين سطح البصر

  1. 2 Alhaz. Opt.
8.

دثورduṯūr

n. dṯr – annihiliation, destruction
  1. Ps.-Aris. Caus. ch. XXVII §198: et quando non recipit divisionem et est simplex, non est recipiens corruptionem neque destructionem

    Bad. 28, 4: وإذا لم يكن قابلا للتجزئة وكان مبسوطًا، لم يكن قابلا للفساد ولا للدثور

  1. Ps.-Aris. Caus.
9.

هدمhadm

n. hdm – demolition, destruction
  1. Albu. Coni. tr. III, li. 86, version c, see fn. 50: significat … apparentiam destructionis in pluribus civitatibus

    Yama.: دلّ ذلك على … ظهور الهدم في أكثر البلدان

  1. 1 Albu. Coni.
10.

سقوطsuqūṭ

n. sqṭ – downfall (of a king)
  1. Albu. Coni. tr. V, li. 564, corr. ref. tr. VI, li. 565, version v, see fn. 97: significat illud destructionem regis Romanorum

    Yama.: دلّ ذلك على سقوط ملك الروم

  1. 1 Albu. Coni.
11.

اتّضاعittiḍāʿ

n. wḍʿ – lowering, bringing down (in rank) (n.)
  1. Albu. Coni. tr. V, li. 495, version v, see fn. 23: significat illud … ablationem regni magni viri propter illas causas, et destructionem nobilium a dignitatibus suis et a regnis suis

    Yama.: دلّ ذلك على … ذهاب ملك إنسان كبير بتلك الأسباب واتّضاع الأشراف عن مراتبهم وسلطانهم

  1. 1 Albu. Coni.
12.

انتقاصintiqāṣ

n. nqṣ – denying, disacknowledging (n.)
  1. Albu. Coni. tr. V, li. 154: significat destructionem maximam rerum bene ligatarum

    Yama.: دلّ على كثرة انتقاص الأمور المبرمة

  1. 1 Albu. Coni.
13.

شدّةšidda

n. šdd – affliction, misery
  1. Alcab. diff. V, li. 57: Pars anni in quo timetur nato mors et paupertas et impedimentum ac destructio accipitur in die ac nocte a Saturno

    Yama.: سهم السنة التي يخاف على المولود فيها الموت والفقر والمضرّة والشدّة يؤخذ بالنهار والليل من زحل

  1. 1 Alcab.
14.

عُدمʿudima

pass. v. ʿdm – to be annihilated, to cease to exist
  1. Avic. An. vol. II 122, 74: si enim fuerit in eo [ sc. quod est simplex ] potentia destructionis, impossibile est esse in eo effectum permanendi

    Rahm. 232, 11: فإن كانت فيه [sc. كل … بسيط] قوة أن يعدم فمحال أن يكون فيه فعل أن يبقى

  1. 1 s.v. ʿadima Avic. An.

فإن كانت فيه قوة أن يعدم – si enim fuerit in eo potentia destructionisAvic. An. 232 / vol. II 122

Submit Feedback

Your Name: (optional)
Your E-Mail: (optional)

Please specify the part of the lemma you wish to submit a contribution for:

Your feedback: